Hiszpania: samodzielne przechowywanie kryptowalut nie wymaga raportowania na formularzu 721

regulacje kryptowalutRaportowanie podatkowesamodzielne przechowywanieformularz 721HiszpaniaDAC8
1 godzinę temuŹródło: crypto.news
Hiszpania: samodzielne przechowywanie kryptowalut nie wymaga raportowania na formularzu 721

Hiszpańskie organy podatkowe potwierdziły, że kryptowaluty przechowywane w portfelach samoobsługowych (self-custody) nie muszą być zgłaszane w formularzu 721, pod warunkiem że właściciel zachowuje kontrolę nad kluczami prywatnymi, a aktywa nie są przechowywane przez zagranicznego depozytariusza będącego stroną trzecią.

Podsumowanie

  • Hiszpania twierdzi, że kryptowaluty przechowywane w portfelach samoobsługowych nie podlegają formularzowi 721, gdy podatnicy kontrolują swoje klucze prywatne.
  • Zagraniczne zasoby powiernicze mogą wymagać zgłoszenia, gdy strona trzecia spoza Hiszpanii zabezpiecza klucze.
  • Portfele gorące i zimne są traktowane jednakowo, a o obowiązku zgłoszenia decyduje powiernictwo i kontrola, a nie typ portfela.
  • DAC8 może nadal generować zapisy dotyczące transakcji, gdy kryptowaluty przemieszczają się między regulowanymi platformami a portfelami samoobsługowymi.

Hiszpańska Dyrekcja Generalna ds. Podatków określiła to traktowanie w wiążącej konsultacji V0848 26, wydanej 21 kwietnia, podczas gdy wytyczne Hiszpańskiej Agencji Podatkowej dotyczące formularza 721 stanowią, że obowiązek zgłoszenia zależy od tego, kto kontroluje i zabezpiecza prywatne klucze kryptograficzne.

Zasady formularza 721 w Hiszpanii wykluczają portfele samoobsługowe

Zgodnie z przepisami formularz 721 obejmuje waluty wirtualne znajdujące się za granicą, gdy są przechowywane przez podmioty, które zabezpieczają prywatne klucze kryptograficzne w imieniu klientów lub w inny sposób utrzymują, przechowują i transferują aktywa.

Obowiązek zgłoszenia dotyczy osób fizycznych i prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w Hiszpanii, stałych zakładów w tym kraju należących do nierezydentów lub podmiotów niebędących rezydentami oraz niektórych innych podmiotów objętych hiszpańską ustawą o ogólnym prawie podatkowym.

Osoby będące beneficjentami, osobami upoważnionymi lub w inny sposób mające prawa do rozporządzania kwalifikującymi się zasobami kryptowalutowymi mogą również podlegać tym zasadom zgłaszania. Rzeczywiści właściciele są objęci tymi ramami, gdy spełnione są pozostałe wymagania.

Hiszpańska Agencja Podatkowa rozróżnia portfele powiernicze i niepowiernicze na podstawie tego, czy kontrola nad aktywami kryptowalutowymi lub kluczami pozostaje w rękach strony trzeciej, czy użytkownika.

To, czy portfel jest podłączony do internetu, nie jest czynnikiem decydującym. Portfele gorące i zimne mogą mieć różne konfiguracje techniczne, ale traktowanie w formularzu 721 zależy od kontroli nad kluczami prywatnymi.

Podatnik, który zachowuje kontrolę nad tymi kluczami, nie korzysta z usług strony trzeciej w celu ich zabezpieczenia na potrzeby obowiązku zgłoszenia. Kryptowaluty przechowywane w ramach takiego rozwiązania nie są zatem wliczane do sald objętych formularzem 721.

Wytyczne oznaczają, że portfel sprzętowy może nie podlegać wymogowi formularza 721, gdy podatnik kontroluje jego klucze prywatne. Portfel gorący może być traktowany tak samo, jeśli pozostaje w trybie samoobsługowym.

Hiszpania wprowadziła już ramy zgłaszania zagranicznych kryptowalut w 2023 r., a pierwszy okres składania deklaracji przypadał na 2024 r. Jak wcześniej informował crypto.news, formularz 721 został stworzony do zgłaszania kwalifikujących się zasobów walut wirtualnych na zagranicznych platformach, przy czym obowiązek zgłoszenia ma zastosowanie do progu 50 000 euro.

Zagraniczne powiernictwo kryptowalut może wywołać obowiązek deklaracji

Dwa warunki decydują o tym, czy kryptowaluty mogą znaleźć się w zakresie formularza 721.

Po pierwsze, waluty wirtualne muszą być przechowywane przez osobę lub podmiot, który świadczy usługi zabezpieczania prywatnych kluczy kryptograficznych dla stron trzecich lub utrzymywania, przechowywania i transferu walut wirtualnych.

Depozytariusz musi następnie znajdować się poza Hiszpanią lub być zagranicznym podmiotem rezydentem bez odpowiedniego stałego zakładu na terytorium Hiszpanii.

Dopiero po spełnieniu pierwszego wymogu dotyczącego powiernictwa lokalizacja usługodawcy staje się istotna. Saldo kryptowalut nie wchodzi do obliczeń formularza 721 tylko dlatego, że sieć blockchain działa międzynarodowo lub że do portfela można uzyskać dostęp poza Hiszpanią.

Rozróżnienie to zostało wzmocnione w konsultacji DGT V0848 26, która dotyczyła hiszpańskiego rezydenta, który w 2025 r. utworzył amerykańską spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w celu długoterminowego przechowywania aktywów kryptowalutowych.

Podatnik był jedynym członkiem LLC i przeniósł kryptowaluty z portfela osobistego do spółki. DGT rozważyła, jak należy traktować udziały w zagranicznej spółce oraz kryptowaluty zgodnie z hiszpańskimi przepisami dotyczącymi zgłaszania zagranicznych aktywów.

W części dotyczącej kryptowalut organ zbadał dwa możliwe rozwiązania w zakresie przechowywania.

Jeżeli aktywa były przechowywane w ramach samodzielnego przechowywania, a podatnik przechowywał klucze prywatne, w tym za pośrednictwem fizycznego urządzenia sprzętowego, DGT stwierdził, że posiadane aktywa nie podlegałyby wymogowi zgłaszania zagranicznych walut wirtualnych. Takie samo traktowanie miało zastosowanie niezależnie od tego, czy konfiguracja obejmowała portfel hot, czy cold.

Jeżeli natomiast zagraniczna strona trzecia zabezpieczała klucze prywatne w imieniu podatnika, aktywa mogłyby wchodzić w zakres Formularza 721, gdy pozostałe warunki zgłaszania zostały spełnione.

Kontrola kluczy prywatnych determinuje traktowanie w ramach Formularza 721

Hiszpańskie organy częściowo zaczerpnęły definicję przechowywania z unijnych ram dotyczących rynków kryptoaktywów.

MiCA definiuje przechowywanie i administrowanie kryptoaktywami w imieniu klientów jako zabezpieczanie lub kontrolowanie kryptoaktywów, lub środków dostępu do nich, w imieniu klientów. Prywatne klucze kryptograficzne mogą służyć jako takie środki dostępu.

Rozróżnienie to oddziela użytkowników, którzy zachowują własne klucze, od klientów, których aktywa lub dane uwierzytelniające dostęp są kontrolowane przez usługodawcę.

Regulowane przechowywanie kryptowalut stało się tymczasem większą częścią hiszpańskiego sektora finansowego. W czerwcu hiszpańska grupa bankowa Cecabank uruchomiła regulowaną platformę przechowywania po uzyskaniu autoryzacji na przechowywanie kryptowalut, transfery oraz przyjmowanie i przekazywanie zleceń w ramach MiCA. Renta 4 Banco była jedną z pierwszych instytucji korzystających z tej infrastruktury.

Cecabank zapewnia infrastrukturę przechowywania i bankową, podczas gdy Bit2Me obsługuje obszary obejmujące realizację transakcji, płynność i dostęp do rynku. Bank uzyskał autoryzację od hiszpańskiego regulatora papierów wartościowych, CNMV, i był zarejestrowany w Banku Hiszpanii jako dostawca usług w zakresie kryptoaktywów.

Przechowywanie pojawiło się od tego czasu w innych hiszpańskich usługach kryptowalutowych. Jednostka forensyczna Bit2Me Bit2Shield, uruchomiona we wrześniu, wykorzystuje portfele cold z wieloma podpisami do przechowywania aktywów cyfrowych zajętych w śledztwach do czasu, gdy organy zarządzą ich zbyciem.

Samodzielne przechowywanie może nadal generować inne rejestry sprawozdawcze

Wyłączenie z Formularza 721 nie oznacza, że działalność związana z portfelem samodzielnego przechowywania znajduje się poza każdymi ramami sprawozdawczości kryptowalutowej.

Unijny system sprawozdawczości podatkowej DAC8 wszedł w życie 1 stycznia 2026 r. i wymaga od dostawców usług w zakresie kryptoaktywów podlegających sprawozdawczości gromadzenia informacji o użytkownikach podlegających zgłoszeniu i transakcjach.

Zgodnie z unijnymi przepisami podatkowymi DAC8 dotyczącymi kryptowalut dostawcy usług mogą gromadzić informacje o transakcjach, gdy aktywa są przenoszone między regulowanymi platformami a adresami zewnętrznymi, w tym portfelami samodzielnego przechowywania. Obowiązek sprawozdawczy w tej sytuacji spoczywa na dostawcy objętym ramami i jest odrębny od hiszpańskiego testu Formularza 721 dla zagranicznych posiadanych walut wirtualnych.

Sam Formularz 721 dotyczy kwalifikujących się sald posiadanych za granicą za pośrednictwem zewnętrznych depozytariuszy. Hiszpańska Agencja Podatkowa stwierdza, że waluty wirtualne kontrolowane za pomocą własnych kluczy prywatnych podatnika nie są uwzględniane przy obliczaniu sald objętych deklaracją zagranicznych kryptowalut.

Obowiązek złożenia deklaracji może wykraczać poza osoby, które nadal posiadają kwalifikujące się aktywa na dzień 31 grudnia. Podatnicy, którzy byli właścicielami, beneficjentami lub osobami upoważnionymi, lub w inny sposób posiadali prawa do rozporządzania w ciągu roku, ale utracili ten status przed końcem roku, mogą nadal być zobowiązani do przekazania informacji odpowiadających dacie, w której ich status się zakończył.

Uśpione masy spadkowe mogą być zobowiązane do zgłoszenia, gdy wchodzą w zakres podmiotów objętych art. 35.4 hiszpańskiej Ogólnej Ustawy Podatkowej, podczas gdy spadkobiercy i zapisobiercy stają się objęci odpowiednim wymogiem sprawozdawczym po przyjęciu spadku w sposób wyraźny lub dorozumiany.