Ripple chce płacić dostawcom w RLUSD. Gdzie w tym wszystkim jest XRP?

Ripple i C2FO chcą, aby dostawcy otrzymywali wcześniejsze płatności za pośrednictwem XRP Ledger. Ich plan stawia stablecoina powiązanego z dolarem w centrum rozliczeń, co sprawia, że warto przeanalizować drogę od większej liczby transakcji biznesowych w sieci do większego popytu na XRP.

Ripple i C2FO przedstawiły inicjatywę finansowania dostawców na XRP Ledger, która rozliczałaby płatności w RLUSD, stablecoinie zaprojektowanym do śledzenia kursu dolara amerykańskiego.

Ogłoszenie firm łączy projekt z C2FO Instant Pay. Jego założeniem jest to, że dostawca może kwalifikować się do wcześniejszej płatności, a mimo to czekać na przepływ pieniędzy przez istniejącą infrastrukturę rozliczeniową.

Faktura, płatność i opłata sieciowa opowiadają różne historie. Śledzenie każdej z nich pokazuje, gdzie projekt mógłby generować aktywność na XRP Ledger i gdzie ta aktywność wymagałaby od kogoś zakupu lub posiadania XRP.

Zacznij od zatwierdzonej faktury

Dostawca wysyła rachunek po dostarczeniu towarów lub usług. Gdy nabywca go zatwierdzi, dostawca nadal może czekać dni lub tygodnie na płatność. Wcześniejsze finansowanie przesuwa gotówkę do przodu w zamian za koszt lub dyskonto uzgodnione w ramach ustaleń.

Strony nadal muszą uzgodnić, które faktury kwalifikują się, ile dostawca otrzymuje i kto zapewnia środki. Szybsza transakcja w ledgerze sama w sobie nie może odpowiedzieć na żadne z tych pytań.

Finansowanie zaczyna się przed transakcją blockchain

Zatwierdzona faktura daje dostawcy prawo do płatności na uzgodnionych warunkach. Nabywca może mieć 30 dni na zapłatę, podczas gdy dostawca potrzebuje gotówki teraz, aby uzupełnić zapasy lub wypłacić wynagrodzenia. Finansowanie łańcucha dostaw może przyspieszyć tę gotówkę, a koszt zależy od tego, kto zapewnia środki, kto ponosi ryzyko i ile czasu pozostało do terminu płatności pierwotnej faktury.

Rozważmy przykładową fakturę na 100 000 dolarów płatną w ciągu 30 dni. Jeśli dostawca akceptuje 99 500 dolarów dziś, różnica 500 dolarów jest kosztem przyspieszenia płatności w tym przykładzie. Wynika ona z warunków finansowania. Rozliczenie w ledgerze w ciągu sekund nie zamieniłoby tej opłaty w opłatę transakcyjną blockchain. Utrzymywanie tych dwóch liczb osobno ułatwia pytanie, czy technologia zmienia cenę finansowania, czy głównie czas potrzebny na przeniesienie jego wpływów.

Tożsamość nabywcy również ma znaczenie. Dostawca finansowania może bardziej dbać o stronę odpowiedzialną za zapłatę zatwierdzonej faktury niż o stronę ubiegającą się o wcześniejszą płatność. Nadal potrzebuje wiarygodnych zapisów zatwierdzenia, zmian na fakturze i sporów. Szybki zapis rozliczenia może potwierdzić, że kwota została przeniesiona między portfelami, nie ustalając, czy faktura bazowa była ważna ani kto ma prawo do jej pobrania.

Ripple i C2FO opisują działalność finansową i rozliczeniową wspierającą Instant Pay. Oświadczenie przypisuje ledgerowi jasną rolę i wskazuje nazwaną walutę rozliczeniową. Pozostawia miejsce na decyzje komercyjne dotyczące kwalifikowalności i procesów łączących dostawcę ze środkami. Obserwowalny transfer RLUSD mógłby dowodzić, że płatność została przeniesiona. Ocena szerszej usługi wymagałaby wystarczającej szczegółowości, aby powiązać płatności z przepływem pracy finansowania.

Od zatwierdzenia przez nabywcę do gotówki dostawcy

Zacznij od firmy czekającej na zapłatę. Jej nabywca zatwierdza fakturę i rejestruje termin płatności. Dostawca może przyjąć wcześniejszą płatność, jeśli dostawca finansowania zaoferuje warunki, na które jest gotów się zgodzić. Po akceptacji transfer może umieścić pieniądze w portfelu, ale dostawca nadal potrzebuje sposobu na wykorzystanie tego salda na kolejny wydatek.

Na każdym etapie pojawia się inny zapis. Zatwierdzona faktura ustanawia zobowiązanie, oferta finansowa określa cenę wcześniejszego otrzymania pieniędzy, a transakcja w księdze rejestruje rozliczenie. Jeśli dostawca zamienia uzyskane środki na depozyt bankowy, dostawca usług konwersji i bank tworzą kolejne zapisy. Ogłoszenie łączy księgę z finansowaniem i rozliczeniem, a czas oczekiwania dostawcy zależy od całej sekwencji.

Daje to firmom konkretny sposób na wykazanie korzyści. Mogłyby raportować, kiedy dostawca zaakceptował ofertę, kiedy rozliczono przelew stablecoina i kiedy odbiorca mógł wykorzystać uzyskane środki. Luka między dwoma ostatnimi znacznikami czasu może być niewielka dla firmy płacącej fakturę w RLUSD, a większa dla firmy potrzebującej lokalnych pieniędzy bankowych. Stwierdzenie, że księga jest dostępna przez całą dobę, opisuje pierwszą drogę bardziej bezpośrednio niż drugą.

Wyjaśnia to również, które warunki handlowe czytelnicy powinni porównywać. Dostawca otrzymujący pieniądze wcześniej mógłby zaakceptować opłatę finansową, ponieważ uzyskane środki pozwalają mu podjąć nową pracę. Odbiorca, który musi zapłacić nieoczekiwany spread konwersyjny, mógłby stracić część tej korzyści. Przydatną liczbą jest kwota dostępna na zamierzony wydatek w momencie, gdy firma jej potrzebuje, z kosztami finansowania i płatności pokazanymi osobno.

Co otrzymałby dostawca

Umowa Ripple z Cross River ilustruje kolejną część łańcucha płatności stablecoinami: łączenie przelewów cyfrowych dolarów z infrastrukturą bankową.

Ogłoszoną walutą rozliczeniową jest RLUSD. W prostym przykładzie dostawca, któremu należy się 10 000 dolarów, mógłby otrzymać uzgodnioną kwotę RLUSD po zastosowaniu warunków finansowania. Kwota rozliczenia w tym przykładzie jest ilustracją, a nie ujawnioną transakcją ani harmonogramem opłat.

Doświadczenie dostawcy zależy również od tego, co dzieje się po otrzymaniu środków. Firma, która potrzebuje lokalnych pieniędzy bankowych na wypłaty dla pracowników lub dostawców, musi uwzględnić konwersję i dostęp do bankowości. Czas do momentu, gdy środki bankowe staną się dostępne do wydania, może zatem różnić się od czasu, jaki księga potrzebuje na zarejestrowanie rozliczenia.

Gdzie XRP wchodzi do płatności

Dokumentacja kosztów transakcji XRP Ledger wyjaśnia, że transakcje wiążą się z kosztem w XRP. Księga stosuje również wymogi rezerwy konta i właściciela, które wpływają na saldo, jakie konto musi utrzymywać.

Tworzy to rolę dla XRP na poziomie infrastruktury, nawet gdy kwota wypłacana dostawcy jest denominowana w RLUSD. Strona, która przesyła transakcje, oraz konstrukcja kont określają, kto musi posiadać XRP.

Rezerwy zależą od sposobu zorganizowania kont

Dokumentacja rezerw XRP Ledger rozróżnia rezerwę bazową dla konta od wymogów rezerwy związanych z określonymi obiektami księgi. Konsekwencje zależą od architektury. System z oddzielnymi kontami księgowymi dla wielu klientów może mieć inny ślad rezerwowy niż system wykorzystujący konto obsługiwane przez usługodawcę i wewnętrzną księgę do identyfikowania roszczeń klientów.

W uproszczonym porównaniu tysiąc osobno finansowanych kont wymaga rezerwy bazowej dla każdego konta. Usługa korzystająca z mniejszej liczby współdzielonych kont może potrzebować mniej rezerw bazowych, choć nadal musiałaby dokładnie śledzić salda beneficjentów i wypłaty. Porównanie dotyczy projektu infrastruktury. Ogłoszenie nie mówi, że C2FO wybierze którykolwiek z tych modeli dla wszystkich dostawców.

Rezerwa to kwota, którą konto musi utrzymywać zgodnie z regułami. Opłata transakcyjna to koszt ponoszony przy korzystaniu z sieci. Oba te elementy mogą stanowić powód, dla którego operator nabywa XRP, ale odnoszą się do różnych aspektów działalności. Rezerwy dotyczą liczby i charakterystyki kont oraz obiektów, natomiast opłaty dotyczą operacji wykonywanych przez te konta.

Istnieje również odrębna możliwość, że XRP jest używane do pośredniczenia w wymianie walutowej. Bezpośrednia płatność w RLUSD i konwersja przeprowadzona przez XRP pozostawiają różne zapisy. Gdyby produkt ujawniał trasę konwersji przez XRP, stanowiłoby to dowód na użycie wykraczające poza opłaty i rezerwy. Ogłoszoną walutą rozliczeniową jest RLUSD, więc takiej trasy nie można wywnioskować wyłącznie z rozmiaru działalności fakturowania C2FO.

Jak wyglądałyby opłaty transakcyjne w skali

Dokumentacja kosztów transakcyjnych XRP Ledger podaje sposób porównania ekspozycji na opłaty bez przyjmowania założeń dotyczących ceny XRP. Przy ilustracyjnej opłacie dziesięciu kropli na transakcję 100 000 transakcji zużyłoby jedno XRP. Obliczenie wykorzystuje milion kropli na jedno XRP. Rzeczywiste koszty mogą się różnić w zależności od typu transakcji i obciążenia sieci, a jedna płatność może wymagać wielu operacji.

Przykład jednoznacznie określa jednostkę porównania. Daną wejściową jest liczba transakcji podlegających opłatom, a nie wartość dolarowa faktur. Usługa rozliczająca 100 milionów dolarów w niewielkiej liczbie przelewów mogłaby wykorzystywać mniej operacji podlegających opłatom niż usługa rozliczająca 1 milion dolarów poprzez wiele mniejszych przelewów. Obie mogłyby reklamować znaczny wolumen płatności, podczas gdy wpływ na opłaty transakcyjne zależałby od ich projektu.

Obliczenie rezerwy jest odrębne. Usługa tworząca dedykowane konta dla dostawców może potrzebować XRP do zasilenia tych kont, z zastrzeżeniem reguł księgi i ewentualnych zwolnień dla określonych obiektów. Dostawca przetwarzający wiele płatności przez mniejszą grupę istniejących kont stanąłby przed innym wymogiem. Może wielokrotnie korzystać z konta bez tworzenia nowej rezerwy bazowej przy każdej płatności.

Istnieje również rozróżnienie między ilością używaną przez operatora a tym, co kupuje on w danym dniu. Usługa może zmniejszać istniejące saldo i okresowo je uzupełniać. Trasa płatności może generować bieżące użycie XRP, podczas gdy zakupy odbywają się w partiach. Migawka obrotu rynkowego nie ujawniłaby tego wzorca bez zapisów identyfikujących konta operacyjne i źródło ich XRP.

Dlaczego wartość faktur i popyt na XRP się różnią

Wzrost wielkości płatności nie musi powodować proporcjonalnego wzrostu liczby operacji w księdze. Dziesięć płatności po 1000 dolarów i dziesięć płatności po 10 000 dolarów mają różne wartości rozliczeniowe, ale mogą wiązać się z tą samą liczbą porównywalnych operacji płatniczych.

Może wystąpić również sytuacja odwrotna. Niewielka faktura może wymagać kilku kroków w księdze, jeśli usługa musi wyemitować aktywo, dokonać przelewu lub zarejestrować zmianę własności. Ujawnienia handlowe musiałyby wyjaśnić przepływ pracy, zanim wolumeny płatności można by przełożyć na szacunki użycia XRP.

Dlaczego większa faktura może zużywać tę samą ilość XRP

Dokumentacja księgi opisuje koszty transakcyjne w XRP, ze standardowym minimum w zwykłych warunkach i możliwością wyższych kosztów podczas obciążenia. Opłata jest powiązana z operacją przetwarzaną przez sieć. Zwykła płatność nie powoduje automatycznie opłaty sieciowej 100 razy większej tylko dlatego, że wysyłana kwota RLUSD jest 100 razy większa.

Weźmy dwa hipotetyczne dni. Dostawca przetwarza 1000 prostych płatności po 100 dolarów jednego dnia i 1000 prostych płatności po 10 000 dolarów drugiego dnia. Wartość płatności wzrasta ze 100 000 dolarów do 10 milionów dolarów. Jeśli warunki sieciowe i wymagane operacje są identyczne, liczba transakcji podlegających opłatom pozostaje równa 1000. Przykład utrzymuje przepływ pracy na stałym poziomie, aby wyizolować wpływ wartości faktur.

Rzeczywiste usługi nie muszą stosować identycznego przepływu pracy dla każdej płatności. Transakcja może obejmować zakładanie konta, ustanawianie linii zaufania, wymianę waluty lub koordynację innych kroków. Te operacje sprawiają, że liczby i typy transakcji są bardziej przydatne do szacowania kosztów sieciowych. Sprawiają też, że dzielenie wolumenu dolarowego wszystkich płatności przez przyjętą opłatę i przedstawianie wyniku jako prognozy popytu jest ryzykowne.

Strona płacąca opłatę może wstępnie zasilić swój portfel operacyjny. Usługa, która już posiada XRP, może wykorzystać część tego zapasu przed dokupieniem kolejnych. Ilość zużywana przez operacje oraz moment zakupów rynkowych mogą się zatem różnić. Popyt operacyjny na XRP staje się łatwiejszy do oceny, gdy dostawca wyjaśnia, w jaki sposób finansuje swoje konta i jak często je uzupełnia.

Rozliczenie w księdze i zegar gotówkowy dostawcy

Ogłoszenie Ripple wspomina o rozliczeniu w ciągu trzech do pięciu sekund w XRP Ledger. Jednostką mierzoną w tym przypadku jest transakcja sieciowa. Dostawca mierzący czas od zatwierdzenia faktury do momentu, gdy pieniądze są dostępne na wypłaty, uwzględniłby zatwierdzenie finansowania oraz ewentualną wymianę na lokalny depozyt bankowy.

Dostawca mógłby raportować oba czasy trwania. Jeden mierzy szybkość etapu płatności, a drugi odzwierciedla, co odbiorca może zrobić z uzyskanymi środkami. Różnica byłaby szczególnie przydatna dla dostawców utrzymujących salda dolarowe oraz dostawców potrzebujących wypłaty w innej walucie.

Rozróżnienie to wpływa również na sposób oceny aktywności w księdze. Płatność, która trafia do portfela dostawcy i pozostaje w RLUSD, ma inny ślad niż ta, która jest natychmiast konwertowana przez innego dostawcę. Same sumy faktur nie pozwoliłyby zidentyfikować tych ścieżek.

Płatność może zakończyć się w trzech różnych momentach

Najwcześniejsze zakończenie następuje, gdy transakcja staje się ostateczna w księdze. Kolejne ma miejsce, gdy usługa rozpoznaje tę płatność i udostępnia ją w saldzie klienta. Ostatnie występuje, gdy klient może faktycznie wykorzystać uzyskane środki na zamierzony wydatek, niezależnie od tego, czy oznacza to wysłanie RLUSD do innego portfela, czy zapłatę rachunku przez bank.

Pierwszy zegar może działać nieprzerwanie. Pozostałe dwa zależą od usług na ścieżce. Dostawca może otrzymać stablecoiny poza normalnymi godzinami bankowymi i nadal czekać na dostawcę konwersji lub bank, aby udostępnić lokalną walutę. Odbiorca płacący innemu przedsiębiorstwu, które już akceptuje RLUSD, mógłby mieć krótszą ścieżkę. Obie płatności mogą rozliczyć się z tą samą szybkością w księdze i skutkować różnymi doświadczeniami na końcu transakcji.

Znaczące porównanie produkcyjne określiłoby punkty początkowe i końcowe dla zestawu transakcji. Na przykład usługa mogłaby mierzyć medianę czasu od przyjęcia oferty finansowania do momentu, gdy dostawca ma dostępne środki. Następnie mogłaby osobno raportować czas etapu blockchain. Przedsiębiorca czytający te liczby mógłby stwierdzić, która część procesu uległa zmianie.

Koszty dostawcy również wymagają pomiaru w tym samym punkcie końcowym. Konkurencyjna stopa finansowania może zostać zniwelowana przez spready konwersyjne lub opłaty za przeniesienie pieniędzy na konto bankowe. Jeśli usługa jest zarówno tańsza, jak i szybsza, byłoby to widoczne w kwocie, którą dostawca ostatecznie otrzymuje po odliczeniu opłaty za finansowanie i wszelkich kosztów wypłaty.

Co mogłoby zmienić kalkulację

Prace Ripple nad rozliczeniami z Arf dostarczają porównania z płynności płatniczej. Ogłoszenie dotyczące finansowania dostawców wymienia własny aktyw rozliczeniowy i nie ustanawia identycznej ścieżki konwersji.

Gdyby usługa wykorzystywała XRP jako aktyw pośredni do konwersji między walutami, ścieżka ta tworzyłaby inny wzorzec ekspozycji niż bezpośredni transfer RLUSD. Ogłoszenie określa RLUSD jako aktyw rozliczeniowy. Nie opisuje wymogu zakupu XRP proporcjonalnie do wartości faktur.

Duża liczba odrębnych zasilonych kont mogłaby zwiększyć salda rezerw. Projekt opierający się na mniejszej liczbie kont obsługiwanych przez usługę mógłby wielokrotnie wykorzystywać te same konta. Publiczna aktywność portfeli mogłaby pomóc rozróżnić te możliwości, gdyby operatorzy zidentyfikowali odpowiednie adresy.

Gdzie pasuje bank

Inne banki przyjęły węższe role. Dodanie przez Standard Chartered usługi przechowywania RLUSD stanowi kolejny przykład safekeepingu, który jest odrębny od finansowania faktury dostawcy.

Relacja Ripple z BNY ma kilka części. BNY pełni funkcję głównego depozytariusza rezerw dla RLUSD i ma relację depozytową z Ripple Prime. Ripple ogłosił, że platforma przechowywania aktywów cyfrowych banku obsługuje zarówno XRP, jak i RLUSD. Strony opisały również prace eksploracyjne dotyczące finansowania łańcucha dostaw i C2FO. Są to różne usługi i niosą ze sobą różne implikacje dla XRP Ledger.

Piecza nad rezerwami stablecoinów dotyczy aktywów zabezpieczających token dolarowy. Piecza nad aktywami cyfrowymi dotyczy tego, kto może chronić i zarządzać tokenami w imieniu klientów. Dostęp do finansowania handlu dotyczy tego, kto może uczestniczyć w finansowaniu faktur lub posiadaniu wynikających z nich roszczeń. Bank może oferować usługi we wszystkich trzech obszarach, ale ogłoszenie o pieczy nie dowodzi, że każdy klient może już sfinansować fakturę lub otrzymać wypłatę.

Wcześniejsze relacje z ogłoszeń BNY i C2FO przedstawiają rozszerzenie instytucjonalnej pieczy wraz z inicjatywą finansowania dostawców. Użyteczne rozróżnienie dla tego artykułu dotyczy relacji między istniejącymi stosunkami usługowymi banku a tym, co strony twierdzą, że badają. Transakcja produkcyjna dodałaby dowodów na to, jak te ustalenia są wykorzystywane razem.

Inwestor instytucjonalny może korzystać z depozytariusza do przechowywania aktywa, nigdy nie składając bezpośrednio transakcji. Dostawca mógłby podobnie otrzymać płatność za pośrednictwem rachunku obsługiwanego przez dostawcę usług. W obu przypadkach strona, której nazwa pojawia się w transakcji handlowej, może różnić się od operatora, którego rachunek w księdze opłaca prowizje. Liczby portfeli i liczby klientów nie powinny zatem być traktowane jako wymienne.

Dwie instytucje mogą wykorzystywać księgę na różne sposoby

Ogłoszenie BNY i ogłoszenie produktu C2FO łatwo skompresować do jednego opisu. Pierwsze opisuje wsparcie pieczy i możliwą drogę do udziału inwestorów w finansowaniu handlu. Drugie wskazuje RLUSD jako walutę rozliczeniową wspierającą Instant Pay. Razem nakreślają możliwy łańcuch instytucji, podczas gdy każde dotyczy innego zadania.

Depozytariusz przechowuje aktywa dla klientów. Dostawca finansowania zaliczkuje pieniądze na poczet zobowiązania na uzgodnionych warunkach. Dostawca rozliczeń przenosi środki. Firmy pełniące te role mogą współpracować, ale nowa zdolność pieczy może wejść w użycie, zanim instytucja sfinansuje fakturę za pośrednictwem produktu. Raporty o adopcji są bardziej informacyjne, gdy wskazują, z której usługi klient faktycznie skorzystał.

Relacja rezerw stablecoinów dodaje kolejny poziom. Rola BNY jako głównego depozytariusza rezerw odnosi się do aktywów zabezpieczających RLUSD. Jest to odrębne od XRP, które instytucja może trzymać w portfelu operacyjnym lub mieć zabezpieczone dla klienta. Salda są powiązane z tymi samymi ogłoszeniami korporacyjnymi i nadal mogą reagować na różną działalność biznesową.

W kwestii finansowania handlu ważnym ujawnieniem byłby przepływ między źródłem kapitału a dostawcą. Rachunek może transferować RLUSD w imieniu wielu odbiorców. Odrębna instytucja może zapewniać finansowanie bez utrzymywania dedykowanego portfela dla każdej faktury. Wzrost liczby uczestniczących instytucji byłby zatem użytecznym kontekstem, podczas gdy dane z księgi musiałyby pokazać, jak te instytucje faktycznie ją wykorzystują.

Co liczy się jako działalność na żywo

Dostęp ma znaczenie również w innych projektach XRP Ledger. Relacja o funduszu Aviva na XRP Ledger rozróżnia umieszczenie aktywa onchain od otwarcia go dla wszystkich użytkowników.

Ogłoszenie, pilotaż i powtarzające się płatności dla dostawców oferują różne poziomy dowodów. Pilotaż może wykazać, że transfer działa. Liczby i wartości powtarzających się płatności mogą pokazać, czy usługa przyciąga użycie po pierwszych demonstracjach.

Pytania komercyjne dotyczą tego, ilu dostawców otrzymuje płatności, jak regularnie wracają i ilu może wykorzystać wpływy tam, gdzie działają. Pytanie o token można następnie przetestować w odniesieniu do XRP faktycznie używanego do opłat i trzymanego na rachunkach operacyjnych.

Co mogłyby ujawnić pierwsze dane produkcyjne

To rozróżnienie przenosi się na rynek tokenów. Więcej klientów może oznaczać więcej transakcji, więcej zasilonych rachunków lub oba, w zależności od architektury. Większe rozmiary faktur mogą podnieść wartość rozliczoną w dolarach bez zmiany któregokolwiek z tych mierników. Zmiana aktywa używanego do finansowania lub konwersji wprowadziłaby kolejny kanał, przez który działalność mogłaby wpływać na zaangażowane tokeny.

Pytanie reporterskie jest ostatecznie węższe niż to, czy umowa jest dobra dla sieci. Chodzi o to, czy usługa wnosi powtarzającą się działalność finansową do księgi i jakiego aktywa każda strona potrzebuje na każdym etapie. Ripple i C2FO wskazują RLUSD jako aktywo płatnicze dla Instant Pay. Odrębne ogłoszenie Ripple o pieczy daje platformie BNY rolę w zabezpieczaniu zarówno RLUSD, jak i XRP.

Jak odróżnić rzeczywiste użycie od transferów wewnętrznych

Jedna wypłata może utworzyć kilka zapisów w księdze. Dostawca może przenieść RLUSD z konta skarbowego na konto operacyjne, przelać je do dostawcy, a następnie przetworzyć żądanie konwersji. Zliczenie wszystkich transferów daje miarę aktywności w księdze. Zliczenie otrzymanych płatności przez dostawcę daje inną miarę obsłużonych klientów.

Aby porównać obie wartości, operator mógłby raportować liczbę opłaconych faktur, liczbę dostawców otrzymujących środki oraz liczbę transakcji w księdze powiązanych z tymi płatnościami. Dostawca, który otrzymuje płatność co tydzień, pojawiłby się raz w liczbie unikalnych klientów i kilka razy w liczbie wypłat. Różnica daje wskazówkę dotyczącą powtarzalnej aktywności bez mylenia jej z liczbą transferów między portfelami.

Wolumen również wymaga okna obserwacji. Kilka dużych transakcji podczas startu mogłoby dać imponującą dzienną wartość. Mniejsza liczba powtarzana co tydzień mogłaby dać silniejszy dowód, że firmy uczyniły produkt częścią swojego przepływu pracy. Ujawnienie zarówno wartości, jak i częstotliwości pozwoliłoby czytelnikom odróżnić oba wzorce.

Ostatnia kontrola dotyczy tego, co dzieje się poza łańcuchem. Wypłata w stablecoinie może być ostateczna w XRP Ledger, zanim odbiorca wymieni ją na walutę, której potrzebuje. Konwersja może pozostawić zapis u pośrednika, którego obserwator księgi nie widzi. Dowody od dostawców lub ich dostawców wypłat pomogłyby ustalić, czy nowa ścieżka skróciła oczekiwanie na środki możliwe do wydania.

Do czego zobowiązuje ogłoszenie

Partnerstwo nadaje XRP Ledger określoną rolę w produkcie finansowania dostawców. Ujawnionym aktywem płatniczym pozostaje RLUSD. Wdrożenie produkcyjne umożliwiłoby przetestowanie podziału pracy między stablecoinem, XRP a bankami lub innymi dostawcami zaangażowanymi w dostarczanie środków dostawcom.

Zapisy potrzebne do powiązania wypłaty z użyciem XRP

Ta sama usługa mogłaby poprawić jeden wiersz tego porównania bez zmiany pozostałych. Szybsze rozliczenie mogłoby przynieść korzyść dostawcy, nawet gdyby jego stopa finansowania pozostała taka sama. Więcej faktur mogłoby generować większą aktywność RLUSD bez wymagania dużych zakupów XRP. Rozdzielenie etapów daje każdemu twierdzeniu miarę, która jest dla niego istotna.

Publikowane wolumeny transakcji również wymagałyby jasnej definicji. Agregat mógłby zliczać transfery między portfelami usługi, transakcje wysyłane do dostawców lub oba te rodzaje. Dostawca przenoszący własną płynność przed zapłaceniem klientowi mógłby wygenerować wiele wpisów w księdze dla jednej wypłaty. Liczba płatności powinna wskazywać, jak potraktowano takie wewnętrzne ruchy.

Aktyw używany do wyceny usługi to kolejne rozróżnienie. Faktura dostawcy może być denominowana w dolarach, podczas gdy wynikowy transfer stablecoina jest rejestrowany w RLUSD, a opłata jest płacona w XRP. Przeliczenie opłaty na dolary czyni ją porównywalną z opłatą bankową. Zachowanie obok niej kwoty XRP pokazuje ilość użytego tokena, niezależnie od jakiejkolwiek zmiany jego ceny rynkowej.

Które ujawnienia posunęłyby kwestię XRP naprzód?

Raport operacyjny mógłby wskazać XRP utrzymywane na opłaty i rezerwy, RLUSD używany do płatności oraz wszelkie XRP używane do konwersji. Te liczby pokazałyby, czy usługa potrzebuje XRP głównie do obsługi kont, czy także używa XRP do przechodzenia między walutami. Ogłoszenia dostarczają wystarczająco dużo szczegółów, aby uczynić to rozróżnienie pytaniem poddającym się testowaniu.

Dla dostawców testem pozostaje moment, w którym faktura staje się pieniędzmi, których mogą użyć. Dla posiadaczy XRP istotnym wynikiem jest to, jak duża część tego przepływu pracy faktycznie wykorzystuje XRP. Ogłoszony produkt wskazuje RLUSD do rozliczenia, podczas gdy zasady opłat i rezerw księgi wyjaśniają, dlaczego operator nadal może potrzebować XRP, aby go dostarczyć.

Na co zwrócić uwagę

• Uruchomienie produkcji: Data, od której dostawcy mogą przyjmować oferty finansowania, obsługiwane rynki i wymagania, które muszą spełnić.
• Powtarzalne wypłaty: Liczba dostawców wracających po wcześniejszą płatność, jak często z niej korzystają i wartość rozliczona w RLUSD.
• Salda operacyjne XRP: XRP utrzymywane na rezerwy kont lub wydawane na opłaty transakcyjne w portfelach przypisanych do usługi.
• Trasy wypłat bankowych: Dostawcy, którzy konwertują RLUSD na depozyty bankowe, wraz z czasem i kosztem uzyskania środków do wydania.

Najczęściej zadawane pytania