Bitget chce zablokować skradzione środki. Kto może zmusić sieć cross-chain do współpracy?

Bitget zwrócił się do THORChain o odrzucenie adresów powiązanych z naruszeniem portfela o wartości 387,5 miliona dolarów. THORChain twierdzi, że jego awaryjne zatrzymanie ma na celu ochronę sieci, a nie selektywne zamrożenie wymiany użytkownika. Te dwa stanowiska ujawniają różne rodzaje kontroli: emitent może unieruchomić własny stablecoin, giełda może zamknąć konto, a operatorzy węzłów THORChain mogą wstrzymać trasy. Żaden z nich nie jest uniwersalnym przełącznikiem dla skradzionych aktywów, gdy przekroczą sieci.

Najnowszy spór w wysiłkach odzyskiwania Bitget dotyczy kwestii, kto kontroluje następną transakcję. CEO Gracy Chen wezwała THORChain do odmowy usługi adresom powiązanym z naruszeniem z 24 września. Publiczna odpowiedź protokołu z 28 września odróżniła możliwość zatrzymania sieci od mechanizmu skierowanego na jeden adres. GoPlus Security zakwestionował analogię, którą THORChain przyrównał do łańcuchów bazowych, wskazując na rolę zestawu walidatorów w zarządzaniu skarbcami i wstrzymywaniu funkcji sieci.

Kwota w dolarach wymaga ostrożności. Bitget początkowo oszacował stratę na 351,6 miliona dolarów, a następnie podniósł szacunek do około 387,5 miliona dolarów po dodaniu transakcji Zcash i TRON zidentyfikowanych w pełniejszym rozliczeniu. Rewizja jest własnym szacunkiem Bitget dotyczącym aktywów przeniesionych na adresy kontrolowane przez atakującego. Nie jest to niezależne ostateczne ustalenie straty ani stwierdzenie, że kolejne 35,9 miliona dolarów zniknęło po pierwszym ujawnieniu. Firma twierdzi, że salda klientów pozostają nienaruszone, a jej fundusz ochronny pokryje wpływ; to są oświadczenia firmy, a nie niezależny audyt odzyskiwania.

Nie istnieje jeden podmiot nazywany siecią międzyłańcuchową z władzą nad wszystkimi tymi aktywami. Atakujący może posiadać token, którego emitent ma funkcję zamrożenia, wymienić go na aktywo bez takiego emitenta, wymieniać między natywnymi łańcuchami i szukać powiernika gotowego przyjąć wpływy. Każdy krok pozostawia inny punkt interwencji. Prośba Bitget ma najwięcej sensu, gdy te punkty są rozdzielone.

Zgłoszone zamrożenie to niewielki ułamek zrewidowanej straty

Bitget ogłosił nagrodę za odzyskanie w wysokości 5% za kwalifikujące się wysiłki mające na celu zamrożenie bezpośrednio dotkniętych funduszy i kolejne 5% za odzyskanie. Poinformował, że Circle i Tether zamroziły 99 990 USDC i 218 023 USDT powiązanych z atakiem. Przy ich parytetach dolara obie kwoty sumują się do około 318 013 dolarów. Podziel to przez 387,5 miliona dolarów, a zgłoszone zamrożenie wynosi około 0,082%, czyli około ośmiu centów na każde 100 dolarów zrewidowanego szacunku przeniesionych aktywów.

To obliczenie jest celowo wąskie. Nie mówi, że tylko 318 013 dolarów z wpływów pozostaje identyfikowalne lub że Bitget odzyskał tylko tę kwotę. Giełda twierdzi, że inne dotknięte aktywa zostały zamrożone przez partnerów, ale nie podała ogólnej sumy zamrożonych i odzyskanych środków w cytowanej aktualizacji. Jej szacunek obejmuje wiele typów aktywów i sieci. Licznik denominowany w dolarach z dwóch działań emitentów i szeroki mianownik incydentu są przydatne do określenia skali, a nie pełnego rejestru odzyskiwania.

Mechanizmy też są różne. Emitent stablecoina może mieć uprawnienia na poziomie kontraktu do konkretnego tokena. Zamrożenie USDC pod adresem może uniemożliwić temu adresowi wysłanie tokena na warunkach i pod kontrolą emitenta. Nie może zamrozić natywnego ETH lub BTC tylko dlatego, że te aktywa zostały wcześniej kupione za USDC. Zcentralizowana giełda może zawiesić konto klienta lub odmówić depozytu powiązanego z oznaczonymi adresami. Nie może sięgnąć do portfela Bitcoin w samoobsłudze poza swoją usługą. Operator protokołu może wstrzymać niektóre lub wszystkie wymiany, ale ta decyzja może przerwać działania niewinnych użytkowników obok podejrzanych.

Najskuteczniejsza praktyczna metoda odzyskiwania jest zatem zależna od czasu. Śledczy identyfikują adresy, śledzą swapy, przekazują informacje następnemu emitentowi lub instytucji powierniczej i podejmują działania, gdy aktywo wciąż znajduje się pod kontrolą tej strony. Jeśli token został już wymieniony i wypłacony, wcześniejsze zamrożenie przez emitenta jest zbyt późne dla tego etapu. Śledzenie pozostaje cenne, ale wyśledzenie monety i unieruchomienie jej to różne osiągnięcia.

Swap przechodzi przez skarbiec, proces konsensusu i łańcuch wychodzący

Opis techniczny natywnych swapów THORChain zaczyna się, gdy użytkownik wysyła aktywo, takie jak BTC, do skarbca protokołu w jego natywnym łańcuchu. Węzły obserwują tę transakcję przychodzącą. Sieć wycenia swap poprzez swoje pule płynności i przygotowuje transakcję wychodzącą w aktywie docelowym. Transfer wychodzący ze skarbca jest autoryzowany za pomocą podpisu progowego: wielu uczestników węzłów wnosi wkład, podczas gdy żaden pojedynczy operator nie posiada całego klucza.

Dokumentacja skarbców protokołu wyjaśnia, dlaczego porównanie z prostą płatnością Bitcoin z portfela do portfela ma ograniczenia. Węzły THORChain wspólnie utrzymują infrastrukturę, która odbiera aktywo przychodzące i wysyła wychodzące. Poszczególne węzły nie są ludzkimi urzędnikami ręcznie zatwierdzającymi każdy swap. Ale sieć ma ustawienia operacyjne, które mogą wstrzymać aktywność na określonych łańcuchach lub globalnie. Uprawnienia te są opisane w dokumentacji zatrzymania sieci THORChain.

Zatrzymanie to ogólna zasada dotycząca przetwarzania. Może zatrzymać trasę, gdy badany jest brak równowagi skarbca lub exploit. Czarna lista adresów to węższa zasada dotycząca tego, kto może korzystać z trasy, podczas gdy inne transakcje są kontynuowane. THORChain twierdzi, że pierwsze istnieje, a drugie nie jest jego zwykłym mechanizmem. GoPlus twierdzi, że obecność skarbców kontrolowanych przez węzły i udokumentowanych zatrzymań oznacza, że sieć jest zdolna do wzięcia odpowiedzialności za to, co przez nią przechodzi. Faktyczne nakładanie się dotyczy zdolności do przerwania operacji. Spór dotyczy tego, czy ta zdolność powinna stać się filtrowaniem specyficznym dla adresu i jakie modyfikacje oprogramowania i zarządzania wymagałoby takie filtrowanie.

Jeśli swap wciąż czeka w kolejce, terminowe wstrzymanie może przerwać przetwarzanie przed rozliczeniem wychodzącym. Jeśli transakcja wychodząca została już rozliczona w Bitcoin, późniejsze zatrzymanie nie może odwrócić historii Bitcoin. Jeśli transakcja przychodząca weszła już do skarbca i handel zostaje zatrzymany, użytkownik może napotkać opóźnienie lub proces zwrotu środków regulowany zasadami protokołu. Dokładny wynik zależy od stanu transakcji i użytego zatrzymania. Sformułowanie takie jak „zamrozić środki na THORChain” jest zbyt nieprecyzyjne, aby wyjaśnić, które aktywo jest przechowywane gdzie w momencie interwencji.

Ta sama analiza dotyczy alternatywnych tras. Zatrzymanie jednego miejsca swapów nie powstrzyma portfela przed próbą użycia innego bridge’a, giełdy lub bezpośredniej sprzedaży. Reakcja na całym rynku wymaga wielu niezależnych podmiotów działających na czas. Może to nadal zablokować znaczące kwoty, ale nie jest to polecenie, które jeden zespół może wydać wszystkim łańcuchom.

Ślad czterech Bitcoinów przechodzi przez kilka rodzajów kontroli

AMLBot wyśledził około 4 BTC powiązanych z incydentem do rundy Wasabi CoinJoin, zgodnie z raportem z 27 września. Opisana ścieżka zaczynała się od aktywów na TRON, przechodziła przez USDT0 do Ethereum, wykorzystywała THORChain do wymiany na Bitcoin, a następnie weszła do rundy CoinJoin. To jedna zaobserwowana trasa, a nie trasa obrana przez wszystkie 387,5 miliona dolarów ani dowód, że każdy adres odbierający należy do tej samej osoby.

Ścieżka daje użyteczną mapę interwencji. Na etapie stablecoina emitent tokena może być w stanie działać na adres, jeśli pozwalają na to warunki umowy i przepisy prawne. Podczas bridge’a lub transferu międzyłańcuchowego rzeczywisty projekt operatora ma znaczenie. W THORChain operatorzy sieci mogą wpływać na dostępność swapów w ramach kontroli zatrzymania protokołu. Na giełdzie powierniczej operatorzy kont mogą wstrzymać depozyty lub wypłaty. Gdy natywny BTC jest kontrolowany przez zewnętrzny portfel, THORChain nie kontroluje już salda tego portfela, nawet jeśli BTC pochodził z jego skarbca wychodzącego.

CoinJoin łączy wejścia i wyjścia w transakcji zaprojektowanej tak, aby utrudnić bezpośrednie śledzenie. Nie czyni to jednak koniecznie każdej monety trwale nieidentyfikowalnej ani nie powstrzymuje późniejszego depozytariusza przed zapytaniem deponenta o środki. Publiczny ślad cytowany przez AMLBot pokazuje, dlaczego śledczy ścigają się, aby koordynować działania między typami aktywów. Każda konwersja może zmienić, która strona ma bezpośrednią dźwignię techniczną i jakie dane są widoczne.

Istnieje proporcja, której warto się przeciwstawić. Cztery BTC to liczba jednej przekierowanej transzy. Nie można jej podzielić na całe zdarzenie bez opatrzonej znacznikiem czasu ceny BTC, a nawet wtedy pokazałaby jedynie udział zgłoszonej straty w tej konkretnej prześledzonej części. Wartość analityczna tkwi w sekwencji punktów kontrolnych, a nie w twierdzeniu, że te cztery monety odpowiadają całemu atakowi.

Majowe zatrzymanie THORChain dowodzi jednej władzy i pozostawia inną niesprawdzoną

THORChain zatrzymał funkcje po wykorzystaniu własnego skarbca 15 maja, co zgłoszono na około 10,7 miliona dolarów. Kontrole wypłacalności zidentyfikowały brak równowagi, a operatorzy węzłów później skoordynowali dalsze środki. Crypto.news opisał 11-etapowy plan restartu i ostateczny powrót handlu w czerwcu. Historia obala absolutne twierdzenie, że THORChain nie może wstrzymać aktywności. Jego dokumentacja wymienia mechanizmy kontroli dla handlu specyficznego dla łańcucha, podpisywania i szerszych funkcji sieciowych.

Nie pokazuje jednak, że system obecnie utrzymuje zweryfikowaną listę adresów skradzionych funduszy i sprawdza każdą wymianę przychodzącą względem niej. Zatrzymanie wszystkich jest technicznie i ekonomicznie inne od odmowy jednemu zidentyfikowanemu użytkownikowi. Czarna lista musi określać, które adresy źródłowe się liczą, jak dodawane są portfele powiązane poprzez transfery, kto weryfikuje dowody, kto może odwołać się od błędnego wpisu i czy reguła ma zastosowanie do tokena po zmianie właściciela. Błędne oznaczenie mogłoby zablokować niewinnego posiadacza. Wąska reguła zachęca też atakującego do przeniesienia funduszy na nowe adresy lub użycia innej drogi wejścia.

Kontrargument GoPlus Security jest najsilniejszy w kwestii zarządzania. Jeśli zestaw walidatorów już może skoordynować zatrzymanie, ma pewną zdolność do wyboru nieprzetwarzania kategorii aktywności, nawet jeśli obecny mechanizm jest prymitywny. Odpowiedź THORChain jest najsilniejsza w kwestii implementacji. Szeroki awaryjny stop nie równa się istniejącemu selektywnemu zamrożeniu, a wyłączenie całego łańcucha w celu zablokowania jednego adresu nakłada koszt na niezwiązane wymiany. Te twierdzenia mogą współistnieć. Żadne nie rozstrzyga kwestii politycznej, czy dodać regułę przesiewową i kto miałby ją utrzymywać.

Majowy epizod ma znaczenie z drugiego powodu. Pokazuje, jak kosztowne może być całkowite przerwanie: handel nie wznowił się po prostu w następnym bloku. Kontrole skarbca i udziałów kluczy były częścią procesu restartu, a użytkownicy płynności musieli czekać. Interwencja bezpieczeństwa sieci w celu zapobieżenia dalszemu odpływowi funduszy z uszkodzonego skarbca to inny kompromis niż zatrzymanie zaprojektowane do przechwycenia trasy jednego zewnętrznego atakującego. W tym drugim przypadku należałoby rozważyć skalę szkód dla innych użytkowników.

Ten sam oznaczony adres oznacza co innego w każdym łańcuchu

Bitget opublikował główne adresy odbiorcze dla kilku sieci, w tym łańcuchów kompatybilnych z EVM, XRP Ledger, Zcash i TRON, zgodnie ze swoją aktualizacją dotyczącą odzyskiwania. Lista adresów to początkowy zestaw obserwacji, a nie uniwersalny rejestr tożsamości. Ta sama osoba może kontrolować wiele portfeli, a usługa może otrzymywać aktywa od wielu niepowiązanych klientów na jeden adres. Polityka przesiewowa, która traktuje każdy adres, którego dotknął oznaczony portfel, jako równie winny, szybko objęłaby fundusze należące do osób niemających żadnej roli w naruszeniu.

Forma adresu zmienia również zadanie. W Ethereum emitent może sprawdzić saldo tokenów kontraktu na konkretnym koncie i użyć dowolnej funkcji zamrożenia, na którą pozwala kontrakt. W Bitcoin transakcja wydaje konkretne wyjścia; nie ma administratora tokenów w stylu USDC, który mógłby zmienić możliwość wydania natywnego bitcoina. W giełdzie istotną informacją może być przypisanie depozytu w wewnętrznym rejestrze giełdy, którego zewnętrzny analityk nie może wywnioskować wyłącznie z publicznego adresu portfela. W swapie międzyłańcuchowym adresy przychodzące i wychodzące mogą się różnić, ponieważ skarbiec otrzymuje pierwszy zasób i podpisuje drugą nogę do wyznaczonego miejsca docelowego.

Załóżmy, że śledczy zidentyfikują skradziony transfer USDT w TRON i powiadomią emitenta. Zamrożenie przed konwersją tego salda może zatrzymać ten konkretny token. Jeśli już stał się ETH, działanie na USDT może zablokować tylko to, co pozostało. Jeśli ETH trafi do skarbca THORChain, pauza sieci może przerwać oczekujący swap, ale może też zatrzymać niezwiązany ruch; filtr adresów potrzebowałby wiarygodnych kryteriów rozpoznania depozytu i zasad decydowania, co z nim zrobić. Jeśli BTC już opuścił skarbiec, szansa na zatrzymanie tej konkretnej nogi wychodzącej minęła. To jest sekwencja ilustracyjna, a nie rekonstrukcja każdego transferu Bitget.

Sekwencja ta kładzie nacisk na znaczniki czasu. Użyteczny publiczny zapis pokazywałby, kiedy Bitget po raz pierwszy oznaczył adres, kiedy odpowiednia usługa otrzymała powiadomienie, kiedy środki tam dotarły, kiedy wyemitowano transakcję wychodzącą i kiedy jakiekolwiek zamrożenie weszło w życie. Późne ostrzeżenie to co innego niż usługa odrzucająca terminowe żądanie. Bez tych czasów oskarżenia, że nazwany operator „przepuścił środki”, mogą sugerować wiedzę i kontrolę, których zapis nie wykazał.

Błędy adresowe też mają koszty. Ktoś może otrzymać niewielki transfer od atakującego bez zgody. Pula może mieszać salda wielu uczestników. Adres depozytowy wielokrotnego użytku może reprezentować usługę powierniczą, a nie pojedynczego klienta. Im bardziej zautomatyzowany filtr, tym bardziej wyraźne muszą być jego zasady i proces przeglądu. Zatrzymanie może być tępe, ale czarna lista, którą można zmieniać bez dowodów lub odwołania, jest innym rodzajem ryzyka operacyjnego.

Żądanie nie jest nakazem prawnym ani głosem w protokole

Publiczne żądanie Chena jest apelem do społeczności THORChain, a nie samym w sobie nakazem sądowym ani zmianą parametru sieci. Może zaalarmować węzły i interfejsy o liście adresów. Może skłonić niezależną usługę do odmowy interakcji. Nie daje automatycznie Bitgetowi władzy nad zestawem walidatorów THORChain. Sieć ze swojej strony może wybrać, jak odpowie, poprzez istniejące procesy zarządzania i oprogramowania, z zastrzeżeniem obowiązującego prawa i praktycznych ograniczeń swojej konstrukcji.

Spór o bezpieczeństwo blockchain nie powinien być sprowadzany do twierdzenia tak lub nie o decentralizacji. Zdecentralizowana sieć może nadal mieć przełączniki do sytuacji awaryjnych. System z przełącznikami awaryjnymi może nadal nie mieć jednego operatora, który mógłby niezawodnie filtrować konkretny adres w każdej transakcji. Kontrola jest podzielona między reguły oprogramowania, koordynację węzłów, podpisywanie skarbca i interfejsy. Nazywanie tego wszystkiego albo całkowicie bezzezwoleniowym, albo całkowicie kontrolowalnym pomija rzeczywiste pytanie.

Dla śledczych publiczna lista adresów to dopiero początek. Muszą odróżnić udowodniony adres atakującego od adresu depozytowego usługi, który otrzymał mieszane środki, śledzić konwersje zasobów i prowadzić oznaczony czasowo łańcuch dowodów. Platforma lub emitent musi następnie zdecydować, czy ma techniczną zdolność i podstawę prawną do działania. Ogólne stwierdzenie, że środki są „zamrożone”, wymaga mianownika, zasobu, lokalizacji i daty, aby cokolwiek znaczyć wymiernie.

Planowany etapowy restart wypłat Bitget począwszy od 28 września to odrębna decyzja dotycząca obsługi klienta i bezpieczeństwa portfela. Nie zależy ona od tego, czy THORChain spełni żądanie. Giełda twierdzi, że Mandiant i SlowMist pomagają w jej śledztwie i że luka została naprawiona. Jej harmonogram wskazywał najpierw BTC, potem ETH, USDT i inne usługi do 2 października. Status każdego etapu należy sprawdzić w aktualnych komunikatach giełdy, ponieważ opublikowany harmonogram nie jest dowodem, że dany transfer się powiódł.

Decydującą liczbą będą odzyskane zasoby, a nie zgłoszone blokady

Bitget oferuje 5% nagrody za kwalifikujące się zamrożenie i kolejne 5% za kwalifikujące się odzyskanie. Sama ta struktura uznaje dwa etapy. Zamrożone saldo u emitenta tokenów może pozostawać w trakcie śledztwa, podczas gdy odzyskane saldo jest zwracane lub w inny sposób zabezpieczane dla prawowitego właściciela. Publiczne pulpity mogą pokazywać podejrzane adresy i salda tokenów bez ustalania prawnego właściciela lub powiernictwa zasobów. Firma może twierdzić, że konta klientów są pełne, nawet jeśli nie odzyskała zewnętrznych zasobów, wykorzystując własne rezerwy lub fundusz ochronny.

THORChain mógłby opublikować propozycję selektywnego sprawdzania adresów, zachować istniejące narzędzia awaryjne lub odrzucić wszelkie nowe mechanizmy kontroli. Oświadczenie z 28 września dokumentuje jego obecne stanowisko. Zmiana polityki wymagałaby szczegółów dotyczących kodu i zarządzania, aby pokazać, kto decyduje o tym, które adresy są blokowane i w jaki sposób odwraca się fałszywe dopasowanie. Pełne zatrzymanie łańcucha byłoby widoczne poprzez status sieci i wpłynęłoby na zwykłych użytkowników, ale niekoniecznie odzyskałoby środki już wypłacone.

Bardziej ograniczony rezultat jest już widoczny: zamrożenia przez emitentów wynoszące około 318 013 dolarów w nazwanych tokenach dolarowych w zestawieniu z szacunkiem Bitget wynoszącym 387,5 miliona dolarów przeniesionych środków. Ten stosunek może wzrosnąć, gdy zaczną działać inni emitenci lub giełdy, albo okazać się jedynie niewielką częścią szerszego odzyskiwania, którego giełda jeszcze nie skwantyfikowała. Dowody dostępne 28 września nie potwierdzają ani twierdzenia, że nikt nie może interweniować, ani twierdzenia, że międzyłańcuchowa trasa może zostać całkowicie zamknięta przed atakującym.

Niezależnie weryfikowalne konto odzyskiwania wymieniałoby aktywa według łańcucha, kwotę początkowo przeniesioną, kwotę zamrożoną, kwotę faktycznie zwróconą oraz datę wyceny. Dopóki takie konto nie istnieje, najjaśniejszym testem władzy każdego podmiotu jest zarejestrowana interwencja w konkretnym punkcie kontroli, po której następuje dowód, że docelowe środki go nie opuściły.

Na co uważać

• Ustawienia sieci THORChain. Sprawdź, czy faktycznie pojawi się zatrzymanie łańcucha, zatrzymanie podpisywania lub nowa propozycja weryfikacji adresów.
• Aktualizacje dotyczące śledzenia Bitget. Zrewidowana suma oraz zestawienie zamrożonych lub odzyskanych aktywów według poszczególnych aktywów zastąpiłyby dzisiejsze częściowe rozliczenie.
• Zamrożenia przez emitentów. Działania Circle i Tether można liczyć oddzielnie od swapów zatrzymanych gdzie indziej.
• Zapisy swapów wychodzących. Transakcja w kolejce, zwrócona i zakończona implikują bardzo różne możliwości interwencji.
• Powiadomienia o wypłatach. Potwierdź etapowe wznowienie działalności Bitget względem bieżącego statusu platformy do 2 października.

FAQ