Oryginalny artykuł pochodzi od firmy zajmującej się bezpieczeństwem Web3, blockaid
Opracowane przez Expressman@Odaily Planet Daily
Podsumowanie incydentu
29 października 2026 r., według publicznych statystyk, z gorących portfeli Binance w sześciu łańcuchach—Ethereum, Arbitrum, Avalanche, Optimism, Bitcoin i Tron—skradziono co najmniej 5,5 miliarda dolarów, co stanowi największą kradzież kryptowalut w publicznej historii. Atak skoncentrował się na Binance 14 (Binance 14)—jednym z największych i najbardziej aktywnych gorących portfeli Binance w Ethereum.
Począwszy od 20:24 UTC, atakujący najpierw opróżnił Binance 14 transakcją o wartości około 2,5 miliarda dolarów. Zaledwie kilka minut wcześniej autoryzacja EIP-7702 podpisana kopią klucza prywatnego portfela skierowała delegację portfela do kontraktu sweeper wdrożonego przez atakującego. W ciągu 12 minut po pierwszym sweepie 10 innych gorących portfeli Binance w czterech łańcuchach wysłało środki na ten sam adres; następnie atakujący wykorzystał wciąż zdelegowany Binance 14 do opróżnienia konta smart pod nazwą Binance. Binance poinformował, że prowadzi dochodzenie i nie potwierdził, czy środki użytkowników zostały dotknięte. Jak dotąd sweepy wynoszą łącznie 5,5 miliarda dolarów, a exploit wciąż trwa.
Detekcja Blockaid oznaczyła sweep w ciągu dwóch minut od jego wystąpienia, przed jakimikolwiek publicznymi raportami, a zautomatyzowana analiza potwierdziła wyciek klucza prywatnego i mechanizm delegacji w ciągu 11 minut. W ciągu godziny Blockaid oznaczył adresy atakującego jako złośliwe w swojej sieci, powiadomił wszystkich klientów o incydencie poprzez Ecosystem Incidents Feed i śledził cały proces rozpraszania, wymiany i wykorzystywania środków jako zabezpieczenia pożyczek. Tether i Circle zamroziły około 1,8 miliarda dolarów na głównym adresie odbiorczym; Tether później oświadczył, że łączna kwota zamrożonych przez niego USDT przekroczyła 1,5 miliarda dolarów. ETH, AVAX, OP i ARB, których nie można było zamrozić, pozostają w rękach atakującego.
Niniejszy raport obejmuje proces przygotowań atakującego, delegację i sweeping EIP-7702, równoległe podpisywanie kluczy prywatnych w czterech łańcuchach, ścieżki prania pieniędzy oraz zamrażanie. Jest napisany dla giełd, depozytariuszy i instytucji finansowych, które na dużą skalę przechowują klucze podpisujące, wskazując na dwa punkty kontrolne decydujące o sukcesie lub porażce takich ataków: egzekwowanie polityki przed wygenerowaniem podpisów oraz ciągłe monitorowanie po rozpoczęciu przepływu środków.
Tło: gorące portfele, klucze podpisujące i delegacja EIP-7702
Gorące portfele giełd to konta online używane przez giełdy do przetwarzania wypłat klientów i transferu środków między własnymi portfelami. Przechowują one duże ilości kapitału obrotowego, podpisują nieprzerwanie, często podpisując tysiące transferów dziennie; a klucze prywatne stojące za tymi podpisami są jedyną linią obrony między saldem a każdym, kto posiada kopię klucza prywatnego. W Ethereum i innych łańcuchach EVM takie portfele historycznie były kontami zewnętrznie posiadanymi (EOA)—zwykłymi adresami bez kodu, gdzie pojedynczy ważny podpis może przenieść środki, a nic więcej nie jest weryfikowane on-chain.
EIP-7702 pozwala EOA na uruchamianie kodu smart kontraktu. Konto podpisuje autoryzację wskazującą kontrakt; gdy transakcja typu 4 pakuje tę autoryzację do bloku, każde wywołanie tego konta wykona logikę tego kontraktu z pełnym dostępem do salda konta. Autoryzacja jest powiązana z nonce konta, a delegacja pozostaje skuteczna, dopóki konto nie podpisze nowej autoryzacji, aby ją zastąpić lub wyczyścić. Dla portfeli detalicznych umożliwia to transakcje wsadowe i sponsorowanie gazu; dla gorących portfeli pojedynczy wyciekły podpis trafiający na właściwy nonce jest równoznaczny z przekazaniem atakującemu ciągłej, kodowej kontroli nad kontem, w tym każdej kolejnej wpłaty.
Blockaid zweryfikował 4 incydenty EIP-7702 w pierwszej połowie 2026 r., obejmujące łącznie około 1,08 miliona dolarów, z których każdy nadużywał innego aspektu delegacji; jego „H1 2026 Onchain Security Report” przewidywał, że pierwszy przypadek z siedmiocyfrową kwotą pojawi się przed końcem roku. Niniejszy incydent jest spełnieniem tej prognozy i o trzy rzędy wielkości wyższy niż przewidywano.
Bezpośrednia ścieżka transferu jest starsza i prostsza: skradziony klucz prywatny podpisuje zwykłe transfery, które w portfelu wysyłającym tysiące wypłat dziennie wyglądają rutynowo, dopóki odbiorca, kwota i moment nie zostaną rozpatrzone łącznie. Obie ścieżki ostatecznie opierają się na kluczach prywatnych — dlatego wykrywanie tego typu ataków opiera się na cechach behawioralnych, a nie na znanych wzorcach podpisów czy lukach w kontraktach.
Pełny proces wykorzystania
Wszystkie poniższe czasy dotyczą 29 października 2026 r. UTC; w momencie publikacji incydent wciąż się rozwijał.
1. Przygotowanie
Adres operatora 0x7C8601d4645b93cea45F71e118A729332e6B5CA0 został zasilony poprzez trzy wypłaty z Tornado Cash począwszy od 28 października. 29 października przećwiczył on pełny proces „delegacja—wymiatanie” na trzech należących do niego portfelach, transferując za każdym razem jedynie od 2 do 6 dolarów; o 15:59 tego dnia wdrożył kontrakt wymiatający 0x63e842B054Bd624a465454D533C33F573e9c6fAe, który później miał zostać użyty przeciwko Binance. Kontrakt jest niezweryfikowany, wymienia operatora jako jedynego upoważnionego wywołującego i zawiera funkcję sweep (przenoszącą wszystkie wymienione tokeny i ETH na koncie do określonego odbiorcy) oraz funkcję przekazywania (pozwalającą delegowanemu kontu wywoływać inne kontrakty).
2. Rozpylanie nonce'ów: 50 autoryzacji, jedno trafienie
O 20:20:59 operator wysłał transakcję typu 4 do Binance 14 (0x28C6c06298d514Db089934071355E5743bf21d60), zawierającą 50 autoryzacji EIP-7702 podpisanych kluczem prywatnym Binance 14, po jednej dla każdego nonce'a od 18 914 775 do 18 914 824, z których każda delegowała portfel do kontraktu wymiatającego. W tym czasie Binance 14 wciąż przetwarzał wypłaty klientów, a atakujący nie mógł wiedzieć, który nonce jest aktualnie ważny, więc po prostu podpisał całe okno. 49 było nieważnych, 1 trafiło, a delegacja weszła w życie natychmiast — podczas gdy własne transakcje Binance były nadal wysyłane z tego samego portfela jak zwykle.
3. Wymiatanie: jedna transakcja zabiera 2,5 miliarda dolarów
O 20:24:23, trzy minuty i dwadzieścia cztery sekundy później, operator wywołał sweep na Binance 14, przenosząc 167 464 ETH, 1,615 miliarda USDT i około 60 innych tokenów na wcześniej nieposiadający historii adres odbiorczy 0x5227f603C1eE34CE3C06eFe6477003BDfCCB2f8c. W Binance 14 pozostało jedynie 1 ETH. Przy ówczesnych cenach ten koszyk aktywów był wart około 2,5 miliarda dolarów.
4. Dziesięć innych kluczy prywatnych na czterech łańcuchach
24 sekundy po wymieceniu Binance 16 wysłał 28 005,6 ETH, 55,7 miliona USDT, 25,9 miliona RLUSD, 84,5 WBTC i pięć innych tokenów na ten sam adres. W ciągu 12 minut Binance 55 na Optimism wysłał 44,2 miliona OP, cztery gorące portfele na Arbitrum wysłały 74,6 miliona ARB i 8 426 ETH, a cztery gorące portfele na Avalanche wysłały 1,81 miliona AVAX i 8,41 miliona USDT.
Żaden z tych portfeli nie miał kodu. Każdy transfer był zwykłą transakcją podpisaną własnym kluczem prywatnym portfela, wysłaną pośród rutynowych wypłat. Publiczne statystyki przypisują również temu samemu podmiotowi 18 270 BTC na łańcuchu Bitcoin i około 630 milionów dolarów na łańcuchu Tron (ta część jest w oryginale oznaczona jako oczekująca na potwierdzenie przez threat intelligence; zob. przypis tłumacza).
5. Inteligentne konto i ciągłe opróżnianie
O 20:41:23 operator użył wciąż delegowanego Binance 14 — który posiadał inteligentne konto Circle, Binance Hot Wallet 34 — aby przenieść 780 milionów USDC z tego konta z powrotem na adres odbiorczy, a następnie kolejne 43 miliony USDC. O 21:44 wymiótł Binance 14 ponownie, zabierając 200 milionów USDT i 13 innych tokenów, które wpłynęły po pierwszym wymieceniu. Na godzinę 22:00 delegacja wciąż była skuteczna, a wszelkie środki wysłane do Binance 14 mogły zostać zabrane bez kolejnego podpisu.
Dlaczego monitorowanie onchain i ekspozycja na ryzyko mają równie duże znaczenie, gdy skradzione środki są w ruchu
Instytucje mogą kontrolować własne klucze i procesy podpisywania, ale nie mogą kontrolować miejsc, przez które przepływają środki, kontrahentów wpłacających im pieniądze ani atakującego, który przeniósł już 3 miliardy dolarów przez cztery łańcuchy. To właśnie ta zewnętrzna powierzchnia ryzyka podlega zakresowi monitorowania onchain i ekspozycji na ryzyko; a w tym incydencie oba zaczęły działać w ciągu sekund po pierwszym transferze.
Monitoring on-chain wykrywa zachowania, a nie podpisy. Sygnałami w tym incydencie były: kod portfela hot wallet zmienił się z pustego na wskaźnik delegacji; adres skarbca przeniósł kwotę wielkości zapasów na adres bez historii; ten sam nowy adres otrzymał środki z 11 oznaczonych portfeli w czterech łańcuchach w ciągu 12 minut. Żaden z nich nie wymaga znanego wzorca ataku ani luki w kontrakcie, więc detektory Blockaid uruchomiły się 1 minutę 55 sekund po sweepie, a w ciągu 7 sekund dla każdego transferu międzyłańcuchowego. Sama delegacja była widoczna on-chain przez 3 minuty 24 sekundy—każda instytucja monitorująca zmiany stanu własnego adresu miała to okno do działania. Gdy alert monitoringu zostanie uruchomiony, workflow reagowania Blockaid może wypchnąć transakcję „sweep the balance” lub „clear the delegation” bezpośrednio do platformy powierniczej instytucji, przy czym reagowanie i wykrywanie rozpoczynają się w tej samej minucie.
Risk Exposure zajmuje się drugą stroną tego samego incydentu: wszystkimi, którzy mają wkrótce otrzymać te pieniądze. W ciągu 90 minut od sweepu skradzione środki dotknęły Permit2, LI.FI, Uniswap, UniswapX i Aave, a następnie mostów międzyłańcuchowych i transakcji agregatorów. Każda pula, rynek pożyczkowy, most międzyłańcuchowy, animator rynku i giełda na tej ścieżce teraz przechowuje lub przetworzyła te skradzione środki, a ryzyko zgodności spadło na nie w momencie przybycia środków. Risk Exposure dostarcza tym instytucjom sygnały w czasie rzeczywistym.
Jak EIP-7702 zamienia wyciekły klucz prywatny w trwałą kontrolę
Przed EIP-7702 skradziony klucz prywatny portfela hot wallet oznaczał wyścig z czasem: atakujący musiał ukończyć każdy podpis, zanim druga strona mogła przenieść saldo, a gdy giełda przełączyła się na nowy adres, klucz prywatny stawał się bezwartościowy. Klucz prywatny, który może podpisywać delegacje, zmienia to.
Jedna autoryzacja, ważna przy pojedynczym nonce, zamieniła Binance 14 w program należący do atakującego. Pierwszy sweep zabrał saldo o 20:24 UTC, a delegacja pozostała na miejscu nietknięta; o 21:44 UTC atakujący przejął ponad 200 milionów dolarów w nowych depozytach bez podpisywania przez portfel kolejnej transakcji. Przełączenie na nowy klucz prywatny nie usuwa jej, ponieważ delegacja należy do adresu, a nie do klucza prywatnego. Tylko podpisanie kolejnej autoryzacji wyciekłym kluczem prywatnym, która wskazuje konto na adres zerowy, może ją zresetować; do tego czasu każdy fundusz wysłany na Binance 14 jest osiągalny.
Dla zespołów obsługujących duże EOA praktyczne kroki są konkretne: traktuj autoryzacje EIP-7702 jako operacje uprzywilejowane i zarządzaj nimi w ramach tej samej polityki co transfery z cold wallet; monitoruj zmiany kodu na każdym adresie hot wallet i przygotuj transakcje odwołania z wyprzedzeniem; nie przechowuj zapasów na żadnym adresie, którego status delegacji jest niejasny; po wycieku najpierw wyczyść delegację, następnie rotuj klucze i uzupełnij portfel; oraz przy każdej transakcji delegacji przekazuj listę autoryzacji do warstwy screeningu—ponieważ po usunięciu tej listy delegacja wygląda jak puste wywołanie zaufanego adresu. Silnik Blockaid już ocenia tę listę, a Cosigner już ją przekazuje; luka ujawniona przez ten incydent leży w przepływach podpisywania, które tego nie robią.
Wniosek
Wycieki kluczy prywatnych pozostają największym źródłem strat on-chain. Jeśli publiczne szacunki się potwierdzą, będzie to największa kradzież w historii, ponad trzykrotnie większa niż około 1,5 miliarda dolarów skradzionych z Bybit w lutym 2025 roku. Klucze prywatne 11 portfeli hot wallet Binance podpisały transfery na adres utworzony zaledwie kilka minut wcześniej, a jeden z nich podpisał także autoryzację EIP-7702, zamieniając swój portfel w trwałą infrastrukturę atakującego. Emitenci stablecoinów zamrozili około 2,4 miliarda dolarów w ciągu dwóch godzin, podczas gdy aktywa natywne, takie jak ETH, pozostają w rękach atakującego.
Ważny podpis wygenerowany przez wyciekły klucz prywatny nie wygląda on-chain inaczej niż podpis legalny. Sukces lub porażka tego typu ataku rozstrzyga się w momencie podpisywania przez politykę—politykę, która sprawdza, co ten klucz prywatny ma zamiar podpisać; a w kolejnych minutach przez monitoring—śledzenie funduszy, które wciąż można przechwycić.
