ZEA w wyścigu o zbudowanie kolejnej generacji waluty cyfrowej mogą podążać ścieżką inną niż ta, którą pierwotnie zakładał boom na stablecoiny.
We wtorek HSBC i Ant International zakończyły transakcje tokenizowanych depozytów w czasie rzeczywistym dotyczące ZEA, w tym transfery krajowe denominowane w dirhamach oraz transfery w USD inicjowane ze ZEA do Hongkongu i Singapuru. Ant International stał się tym samym pierwszym klientem HSBC na Bliskim Wschodzie dla usługi Tokenized Deposit Service.
Samo w sobie to tylko kolejny pilotaż bankowości blockchain. Jednak w połączeniu z serią posunięć banków w ZEA w ciągu ostatnich kilku miesięcy wskazuje na coś znacznie większego.
HSBC uruchomił swoją usługę tokenizowanych depozytów w ZEA w czerwcu; Citi wprowadził Citi Token Services do ZEA we wrześniu; First Abu Dhabi Bank (FAB) uczestniczył w transakcjach na żywo za pośrednictwem nowego księgi blockchain Swift; Mashreq również zakończył transakcję transgraniczną w czasie rzeczywistym za pośrednictwem tej samej powstającej infrastruktury. W międzyczasie regulowane stablecoiny dirhamowe nadal się rozwijają, z licencjonowanymi emitentami, transakcją DDSC o wartości 110 milionów dirhamów i zakończeniem pierwszego pilotażu detalicznego POS.
Jednak dla instytucjonalnych pieniędzy tokenizowane depozyty mogą rozwijać się szybciej w systemie bankowym ZEA niż stablecoiny, ponieważ nie wymagają odbudowy systemu finansowego wokół tokenów – cyfryzują pieniądze, relacje i infrastrukturę, które banki już mają. Ta różnica może stać się jednym z najważniejszych tematów w następnej fazie rynku walut cyfrowych w ZEA.
HSBC umieszcza depozyty dirhamowe na blockchainowych torach
HSBC uruchomił swoją usługę tokenizowanych depozytów w ZEA 22 czerwca, łącząc dirhama z siecią, która już obejmuje główne centra finansowe.
Model jest stosunkowo prosty: klienci korporacyjni wyznaczają swoje depozyty przechowywane w HSBC, które są mapowane 1:1 na cyfrowe tokeny w prywatnym blockchainie banku, a następnie mogą być transferowane 24/7 między uczestniczącymi oddziałami HSBC a portfelami korporacyjnymi.
To nie są nowo emitowane prywatne pieniądze, nie stablecoin zabezpieczony rezerwami przechowywanymi gdzie indziej i nie CBDC emitowany przez bank centralny. Pieniądze klienta pozostają w HSBC; token jest jedynie cyfrową reprezentacją tego depozytu bankowego.
HSBC twierdzi, że kwalifikujący się klienci korporacyjni i instytucjonalni w ZEA mogą korzystać z tej infrastruktury do transferów krajowych i transgranicznych, dostępnych 24/7, i mogą łączyć się z istniejącymi operacjami zarządzania skarbem.
Ant International już przeniósł tę infrastrukturę z „dostępnej” do „faktycznie używanej”. Za pośrednictwem swojej opartej na blockchainie platformy zarządzania skarbem WhaleRTP, Ant zakończył transakcje tokenizowanych depozytów dirhamowych w czasie rzeczywistym w ZEA i zainicjował transakcje denominowane w USD ze ZEA na rynki międzynarodowe, takie jak Hongkong i Singapur. WhaleRTP jest już wspierany przez ponad 20 globalnych banków, obejmujących ponad 17 walut, co czyni połączenie ZEA bardziej znaczącym niż pojedynczy dwustronny dowód koncepcji. Ant International powiedział również, że planuje ustanowić globalne centrum zarządzania skarbem na Bliskim Wschodzie.
Tak więc historia to nie tylko HSBC umieszczający depozyty na blockchainie, ale ZEA połączone z istniejącą globalną siecią płynności korporacyjnej.
Citi i Swift uzupełniają lekcję „interoperacyjności”
28 września Citi ogłosił, że Citi Token Services został uruchomiony w ZEA i Japonii, zwiększając liczbę obsługiwanych rynków do siedmiu. Usługa wykorzystuje prywatny łańcuch z uprawnieniami do tokenizacji depozytów w sieci bankowej Citi. W ZEA początkowo obsługuje transakcje w USD i EUR, umożliwiając klientom korporacyjnym i instytucjonalnym przenoszenie płynności między włączonymi oddziałami Citi bez tradycyjnych godzin granicznych lub ograniczeń świątecznych.
Citi twierdzi, że platforma osiągnęła już miliardy dolarów globalnego wolumenu transakcji. Wcześniej w tym roku bank powiedział inwestorom, że przed ekspansją w ZEA setki klientów przenosiło już prawie 1 miliard dolarów dziennie za pośrednictwem swojej zdolności tokenizowanych depozytów.
Ten punkt jest kluczowy: HSBC i Citi nie są eksperymentalnymi firmami fintech szukającymi dostępu do bankowości, ale dwoma z największych banków transakcyjnych na świecie, podłączającymi tokenizowane pieniądze bankowe bezpośrednio do swoich istniejących sieci zarządzania skarbem.
Nowa warstwa tworzy się również między bankami. W lipcu Swift ogłosił, że 17 banków z sześciu kontynentów rozpocznie testy na żywo swojego tokenizowanego depozytowego rejestru blockchain, w tym HSBC, Citi, Standard Chartered, First Abu Dhabi Bank i Mashreq. FAB następnie zrealizował jedną z najwcześniejszych transakcji na żywo na Bliskim Wschodzie na tym rejestrze z Citi, podczas gdy HSBC i Standard Chartered zrealizowały pierwszą międzybankową tokenizowaną transakcję depozytową za pośrednictwem tej infrastruktury w sierpniu.
To zaczyna adresować największą wcześniejszą wadę tokenizowanych depozytów: interoperacyjność. Tokeny depozytowe krążące tylko w obrębie HSBC są użyteczne dla klientów HSBC, a tokeny krążące tylko w obrębie Citi są również użyteczne, ale oba są zamkniętymi sieciami. Jeśli te depozyty mogą coraz częściej wchodzić w interakcje na wspólnej infrastrukturze, takiej jak Swift, propozycja się zmienia—tokenizowane depozyty zaczynają wyglądać jak nowa cyfrowa warstwa samych pieniędzy banków komercyjnych.
Dlaczego ścieżka instytucjonalizacji tokenizowanych depozytów w ZEA jest krótsza
Stablecoiny i tokenizowane depozyty mają podobieństwa funkcjonalne, ale ich punkty wyjścia są całkowicie różne.
Stablecoiny wymagają emitenta, autoryzacji regulacyjnej, rezerw, mechanizmów emisji i umorzenia, ustaleń dotyczących przechowywania, infrastruktury portfela, kanałów dystrybucji i ostatecznie wystarczającej liczby kontrahentów gotowych zaakceptować token.
ZEA celowo zbudowały te ramy. Zgodnie z regulacją usług tokenów płatniczych banku centralnego, emitenci tokenów płatniczych działają w ramach dedykowanego reżimu regulacyjnego obejmującego emisję, umorzenie, przechowywanie i transfer; licencjonowani emitenci podlegają wymogom kapitałowym i surowym zasadom rezerw, w tym segregacji aktywów zabezpieczających.
Tokenizowane depozyty zaczynają od innego punktu: klienci już mają rachunki bankowe, banki zakończyły onboarding i zgodność, systemy zarządzania skarbem przedsiębiorstw są już połączone z bankami, a płynność jest już w ich bilansach. Tokenizacja zmienia tylko sposób, w jaki ten depozyt się porusza.
Tworzy to ważną asymetrię: stablecoiny muszą budować dystrybucję od zera, podczas gdy banki już mają dystrybucję. Dla instytucjonalnych departamentów skarbu pytanie może nie brzmieć, czy „przyjąć krypto” lub posiadać nowy cyfrowy aktyw, ale po prostu czy chcą, aby ich istniejące depozyty bankowe poruszały się 24/7, stały się programowalne i połączyły się z tokenizowaną infrastrukturą finansową. Ta propozycja jest znacznie łatwiejsza.
Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) również wskazał inną różnicę strukturalną: tokenizowane depozyty mogą utrzymać relację między pieniędzem banków komercyjnych a rozrachunkiem banku centralnego, wprowadzając programowalność i kompozycyjność; stablecoiny, zwłaszcza te krążące jako instrumenty na okaziciela, rodzą inne problemy wokół „jednolitości pieniądza”.
Stablecoiny nie przegrały; po prostu budują coś innego
Nie oznacza to, że rynek stablecoinów w ZEA jest hamowany.
Obecnie pięć projektów stablecoinów dirhama rozwija się w systemie banku centralnego, w tym cztery projekty powiązane z bankami i jeden uczestnik niebankowy. We wrześniu Network International wprowadził DDSC do nowego scenariusza poprzez pierwszy w ZEA pilotaż stablecoina dirhama w sklepie, umożliwiając konsumentom płacenie u wyznaczonych merchantów przy użyciu istniejącej infrastruktury POS. AE Coin również rozwija się poprzez portfele, regulowaną konwersję krypto-na-dirham i akceptację merchantów, podczas gdy Zand rozwija własny regulowany model stablecoina dirhama.
Dlatego tego porównania nie należy sprowadzać do tego, która technologia generuje więcej transakcji. Bardziej sensowne pytanie brzmi: który model ma najkrótszą ścieżkę do kluczowych przypadków użycia finansowego.
W płatnościach detalicznych stablecoiny mają większy potencjał przenośności; w rozrachunku publicznego łańcucha, DeFi, tokenizowanych aktywach, transgranicznym FX i ekosystemie aktywów cyfrowych stablecoiny zachowują przewagi, które zamknięte sieci depozytów bankowych trudno odtworzyć. Ale w zarządzaniu skarbem przedsiębiorstw, zarządzaniu płynnością i płatnościach instytucjonalnych tokenizowane depozyty mają ogromną przewagę strukturalną od samego początku—są już tam, gdzie znajdują się fundusze przedsiębiorstw.
Narracja stablecoinów się zmienia
Posunięcia HSBC i Citi rodzą kolejną możliwość: co jeśli banki nie muszą w ogóle emitować oddzielnych stablecoinów, aby osiągnąć niektóre z tych samych celów instytucjonalizacji?
Jeśli międzynarodowa firma może przenosić swoje istniejące depozyty bankowe między Dubajem, Hongkongiem, Singapurem, Londynem i Nowym Jorkiem prawie w czasie rzeczywistym, 24/7, granica ekonomiczna między tradycyjnymi pieniędzmi banków komercyjnych a programowalną walutą cyfrową zaczyna się zacierać.
Nie wyeliminuje to przypadku użycia stablecoinów, ale zmusi go do stania się jaśniejszym.
Pieniądz publiczny, stablecoiny i pieniądz bankowy zbiegają się
Zjednoczone Emiraty Arabskie mogą zmierzać w kierunku bardziej złożonego krajobrazu niż „stablecoiny kontra banki, zwycięzca bierze wszystko”. Kształtuje się trójwarstwowy system walut cyfrowych.
Na poziomie suwerennym znajduje się cyfrowy dirham reprezentujący pieniądz banku centralnego; obok niego są regulowane stablecoiny dirhamowe, zaprojektowane jako tokeny płatnicze, które mogą krążyć w sieciach cyfrowych; a teraz banki komercyjne wprowadzają tokenizowane depozyty na blockchain, jednocześnie utrzymując depozyty w regulowanym systemie bankowym.
Rozwój wokół cyfrowego dirhama pokazuje, że systemy te są rozwijane równolegle, a nie jako wzajemnie wykluczające się alternatywy. Wraz z postępami w zakresie cyfrowego dirhama bank centralny reguluje również rozwijający się ekosystem stablecoinów dirhamowych oraz szerszą infrastrukturę płatności cyfrowych.
Następna runda konkurencji może nie dotyczyć tego, która forma waluty przetrwa, ale tego, gdzie każdy rodzaj cyfrowego pieniądza najlepiej nadaje się do rozliczeń.
Stablecoiny mogą mieć przewagę w scenariuszach, w których środki muszą przepływać publicznie przez sieci; CBDC mogą zapewnić suwerenne rozliczenia i infrastrukturę pieniądza publicznego; tokenizowane depozyty mogą mieć przewagę, gdy przedsiębiorstwa potrzebują programowalności i rozliczeń 7×24 bez przenoszenia płynności poza swoje relacje bankowe.
Banki mogą wprowadzić depozyty na łańcuch, zanim stablecoiny je „zdezintermediują”
To może być ważniejszy wniosek z umowy HSBC i Ant International.
Stablecoiny były początkowo opisywane jako technologia, która może ominąć banki. Ale banki wydają się dojść do innego wniosku: zamiast czekać, aż zostaną pominięte, powinny umieścić pieniądz bankowy na tej samej ścieżce technologicznej.
Tokenizowane depozyty HSBC obejmują obecnie sześć rynków, Citi rozszerzyło się do siedmiu, Swift buduje interoperacyjność wśród 17 głównych banków, a FAB i Mashreq dołączyły ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
Rezultatem nie jest decentralizacja monetarna w sensie kryptowalutowym, ale tokenizacja samej bankowości komercyjnej.
Stablecoiny wciąż mają zalety, których nie mają tokenizowane depozyty, zwłaszcza przenośność, dostęp do publicznego łańcucha i możliwość wykraczania poza sieć jednego banku. W miarę jak aktywa finansowe coraz częściej rozliczają się na łańcuchu, rola stablecoinów na tokenizowanych rynkach może ostatecznie okazać się znacznie większa.
Ale w finansach instytucjonalnych Zjednoczone Emiraty Arabskie ujawniają inny wyścig: emitenci stablecoinów budują nowe sieci wokół nowych cyfrowych reprezentacji pieniądza, podczas gdy banki czynią pieniądze już znajdujące się na rachunkach korporacyjnych programowalnymi. Dla zarządzania skarbem korporacyjnym druga ścieżka może być szybsza. Jeśli posunięcia HSBC, Citi, FAB, Mashreq i Swift reprezentują kierunek rynku, to tokenizowane depozyty mogą wejść do instytucjonalnego systemu finansowego, zanim stablecoiny ukończą infrastrukturę potrzebną do konkurencji.
